วันเสาร์ที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2556

ฤดูร้อนกำลังจะมาถึง

9 มีนาคม 2556 เริ่มต้นใหม่ เริ่มความคิดใหม่ๆ วันนี้ได้ฟังวิทยากรคนหนึ่ง ชื่อ กฤษณะ จำนามสกุลไม่ได้ ได้มาเล่าประสบการ์ณชีวิต เล่าเรื่องราวกว่าจะประสบความสำเร็จ เขาเดินทางมายาวนาน กว่าจะมาถึง ณ จุดๆนี้ การที่เราจะทำอะไรสักอย่าง เราต้องรู้รายละเอียดไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องเล็ก ขนาดขุดหลุมที่คิดว่าเป็นเรื่องเล็กๆหากเราใส่ใจรายละเอียดมัน มันก็ไม่ใช่เรื่องเล็กแต่เราคิดยังไม่เป็น วันนี้ขอบคุณวิทยากรคนนี้มากทำให้เราได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ใจของคนเราเมื่อเวลาเปลี่ยนไปอะไรๆก็เปลี่ยน ผมก็ไม่รู้วันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร เมื่อเรามีความฝันเราจงทำมันซะ ชีวิตเป็นของเรา ใจของเราก็เหมือนกัน เวลาอาจจะเปลี่ยนแปลงแต่ความรู้สึกที่เคยมีมันเปลี่ยนแปลงไม่ได้ซิน่ะ เธอเสียความรู้สึกไปแล้วมันกลับมาใหม่ไม่ได้หรอก ผมจะยอมรับความจริง แต่เมื่อตอนนี้ ณ เวลานี้ ใจของผมมันยังบอกอย่างนี้ผมก็จะทำต่อไป วันข้างหน้ามันอาจจะเปลี่ยนแปลงยังไง ก็เรื่องของอนาคต สำหรับตอนนี้วันนี้เวลานี้ ผมยัง รอ อยู่
           ฤดูร้อนมาถึงแล้วอีกไม่กี่วันข้างหน้าผมก็จะได้เริ่มฝึกงาน มีเวลาหยุดแค่หนึ่งอาทิตย์ คงได้กลับบ้าน ผมจำได้ว่าป่าต้นไม้แม่น้ำ เป็นยังไงความรู้สึกตอนที่นั่งอยู่ คนเดียวท่ามกลางป่าเขาริมน้ำ มันยังคงเป็นที่ประจำที่ผมนั่งดูพระอาทิตย์ เวลาเย็น กลิ่นไอ ของดิน เสียงของน้ำที่มี คนมาจับปลา ความรู้สึกมันยังคงอยู่ อีกไม่กี่วันคงจะได้กลับไปที่นั้น และทำให้ได้คิดถึงใครสักคน บันทึกเรื่องราวต่างๆนานานี้เกิดขึ้นจากชีวิตของผมจริงผมจะมาเขียนบันทึกนี้ไว้ทุกๆความรู้สึกที่สิ่งที่เกิดขึ้นจากชีวิต มันคงเป็นเรื่องราวที่วันข้างหน้าอาจจะมี ลูกหลาน มาอ่านไว้ก็ได้ ถึงเวลานั้นผมคงจะมีความสุขและดีใจมาก แต่ในช่วงเวลานี้ ผมยังคงคิดถึงใครบางคน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น